Sadangunipun nglampahi gesang, kita kedah ngatos-atos ing tindak-tanduk lan pandamel, supados menawi sampun katimbalan dening Gusti, kita saged nilaraken nami ingkang sae lan arum ing gesang patunggilan.
Marilah kita belajar untuk menghargai dan menghormati orang lain dalam keadaan penampilan sesederhana apapun. Kita tidak tahu mungkin justru dibalik kesederhanaanya itu tersimpan mutiara yang sangat tinggi nilai dan manfaatnya untuk kehidupan kita.
Andhap asor boten mesthi kasor utawi kalah. Tiyang ingkang purun ngalah utawi ngasoraken dirinipun saged kawastanan tiyang ingkang wicaksana. Tiyang saged dados wicaksana menawi purun ngalami.
Kados Gusti ingkang tansah ngrawuhi manungsa lan paring sabda, makaten ugi manungsa prayogi tansah ngaturaken sedaya angen-angenipun dhumateng Panjenenganipun tanpa kendel.
Kehidupan iman dan spiritualitas setiap pribadi Kristen ibarat tanah yang harus senantiasa diolah dan dirawat. Benih yang ditaburkan oleh Tuhan kepada semua orang adalah sama kualitasnya. Namun apabila ia jatuh di tempat yang kurang baik maka ia akan sulit bertumbuh.
Kita sami donga-dinonga, supados kiya sami tansah kiyat-kiniyataken satunggal lan satunggalipun ing salebeting aben ajeng kaliyan sedaya kawontenaning jagad menika.
Kesulitan dalam hidup terkadang membuat kita tidak siap menghadapinya, bahkan berpaling dari Tuhan. Sebesar apapun kesulitan tersebut pasti Tuhan sedang mengajak kita belajar untuk menjadi dewasa di dalam Iman.
Sumangga tansah mbudidaya supados ingkang kalairaken ing tumindak kita menika dados wujuding raos sukur kita sarta kapitadosan kita dhumateng Gusti. Mboten krana kita ngudi dipun biji sae dening tiyang sanes, utawi ngudi pikantuk ganjaran saking Gusti.